अमृतानुभव, पद्य भावानुवाद, अध्याय ७वा अज्ञानखंडण ओव्या , १३१ ते १३५ (अभंग २९२ते३०१)
**********:
एवं ज्ञानाज्ञान मिठी । तेंही फांकतसे दिठी । दृश्यपणें ये भेटी । आपणपयां ॥ ७-१३१ ॥
ज्ञान अज्ञानाची
पडताच मिठी
दिसू येते दीठी
वेगळाले ॥२९२
परि ते अवघे
चिन्मात्रचि रूप
आपणास आप
पाहत असे ॥२९३
तें दृश्य मोटकें देखें । आपण स्वयें दृष्टत्वें तोखे । तेंचि दिठीचेनि मुखें । माजीं दाटे ॥ ७-१३२ ॥
पाहुनिया दृश्य
दृष्टा हो संतुष्ट
मग ते घटित
ऐसे काही ॥२९४
परी ते पाहणे
आणिक पाहता
परमात्म सत्ता
एक होई॥२९५
तेव्हां घेणें देणें घटे । परी ऐक्याचें सूत न तुटे । जेवीं मुखीं मुख वाटे । दर्पणें केलें ७-१३३
दिल्या घेतल्याची
जरी दिसे कृती
एकपणा तुटी
परी नाही ॥२९६
दर्पणी पाहता
आपला चेहरा
होत ना वेगळा
जरी वाटे ॥२९७
अंगें अंगवरी पहुडे । चेइला वेगळा न पडे ।तया वारुवाचेनि पाडें । घेणें देणें ॥ ७-१३४ ॥
उभेपणी निद्रा
जरी घोडा घेई
जग तया पाही
उभा ची तो ॥२९८
तया परी सारे
घडे व्यवहार
जगाचा व्यापार
तयातच॥२९९
पाणी कल्लोळाचेनि मिसें । आपणपें वेल्हावे जैसें । वस्तु वस्तुत्वें खेळों ये तैसें । सुखें लाहे ॥ ७-१३५ ॥
कल्लोळाच्या मिषे
खेळतसे पाणी
आपण होऊनी
दोन भागी ॥३००
तया परी वस्तू
क्रीडा करे काही
अनुभवास येई
जाणत्याला ॥३०१
🌾🌾🌾
डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://amrutaanubhav.blogspot.com
